Ameland bestond al in de vroege Middeleeuwen. Maar toen was het helemaal nog geen eiland. Het was een doodgewoon gehucht dat bestuurd werd door de graaf van Holland. Rond 1200 gebeurde er echter iets onverwachts: de hele kust van Holland overstroomde. Deze grote ramp, die bekendstaat als ‘de Watersnood’, had voor de Amelanders en nog enkele steden echter een goede kant. Door deze overstromingen werd de Waddenzee geboren en werden Ameland en nog tal van andere steden eilanden. Deze kennen we tegenwoordig gekend als de Waddeneilanden.
Nu Ameland ver verwijderd was van de graaf van Holland en de Amelanders zich beschermd voelden door de grote zee die tussen het eiland en het vasteland lag, zorgden zevoor hun eigen baas. Natuurlijk kon een eigen eiland niet zonder het symbool van trots: een vlag.

Op het einde van de 16de eeuw werd de vlag van Ameland gemaakt.

Blauw voor de zee , Geel voor het zand.
Dit is ons lieve Ameland.
Op het geel drie zwarte balken,
waarmee wij de Terschellingers verschalken.
Op het blauw telkens een witte maan.
Moge de vlag weer en wind weerstaan.

Deze symbolen waren echter niet zomaar gekozen. De balken en de maan verwijzen namelijk naar een verhaal waar Ameland nog steeds vol trots aan terugdenkt. De tijd waarin de vlag ontworpen werd was er één van hongersnood en bijgevolg ook van criminaliteit en onderlinge oorlogen.
Zo lagen Terschelling en Ameland in een grote rivaliteit. Op een gegeven nacht namen enkele moedige Amelanders een sloepje en voeren naar het naburige Terschelling. Daar stalen ze drie balken onder het wakende oog van de maan. Deze brachten ze terug naar hun eiland waarna ze er een galg van maakten. Elke keer wanneer een Terschellinger een misdaad beging tegen de Amelanders, werd deze gedood met hout van zijn eigen eiland, de ultieme vernedering voor Terschelling.

“De Amelander schalken, stolen 3 balken, des avonds in de maneschijn, daarom zal dit hun wapen zijn.”